Meer over de High Level Structure

Meer over de High Level Structure

In een aantal van onze nieuwsberichten kwam het al voorbij: de High Level Structure (HLS). Het is dan ook een onontkoombaar onderwerp, met de nieuwe normen op komst. U weet wel; de ISO 9001:2015 en ISO 14001:2015. De nieuwe versies van deze meest geïmplementeerde normen komen, als alles volgens planning verloopt, volgend jaar uit.

Maar wat is die High Level Structure exact, en hoe ziet het er uit? Dat lichten we hier kort toe.

Waarom HLS?

Wie met meerdere schema’s werkt, zal ongetwijfeld gemerkt hebben dat niet alle managementsysteemnormen (drie keer woordwaarde) dezelfde opbouw hebben en sommige eisen veel op elkaar lijken maar nèt niet hetzelfde zijn. Nu steeds meer bedrijven gecertificeerd zijn voor meer dan één norm (de combinatie ISO 9001 en ISO 14001, al dan niet aangevuld met OHSAS 18001, komen wij bijvoorbeeld regelmatig tegen), kwam vanuit de markt steeds vaker de vraag naar meer eenheid.

ISO heeft naar de opmerkingen geluisterd, en ontwikkelde de High Level Structure: een zogenaamd ‘plug-in-model’. De basis (HLS) met kerneisen, wordt uitgebreid met ‘modules’ voor bijvoorbeeld milieu-, kwaliteits- of arbomanagement met de daarbij behorende eisen. Ook sectornormen of richtlijnen kunnen worden ‘ingeplugd’. Dit alles met als doel meer overzicht en samenhang te scheppen.

Hieronder een schematische weergave (klik voor een vergroting):

HLS plug-in-model

Inmiddels is de HLS bij een aantal normen toegepast. Zo maken de ISO 27001:2013 (Informatiebeveiliging), de ISO 30301:2011 (Informatie en documentatie), en de ISO 55001:2014 (Assetmanagement) reeds gebruik van deze opbouw. In de komende jaren worden alle ISO normen voor managementsystemen volgens deze opbouw gestructureerd.

De opbouw van de High Level Structure

Als we de ISO 9001:2008 als uitgangspunt te nemen, dat is immers de bekendste en meest toegepaste norm, zien we dat die hoofdstukopbouw een min of meer logische volgorde heeft. Van een strategisch startpunt (H5) gaan we naar de middelen (H6), vervolgens komen we tot de productie (H7) en tot slot wordt er gekeken hoe te verbeteren en met afwijkingen om te gaan (H8).

De High Level Structure heeft een soortgelijke opbouw, de hoofdstukken zijn als volgt getiteld:

  1. Onderwerp en toepassingsgebied
  2. Normatieve verwijzingen
  3. Termen en definities
  4. Context van de organisatie
  5. Leiderschap
  6. Planning
  7. Ondersteuning
  8. Uitvoering
  9. Evaluatie van de prestaties
  10. Verbetering

Wanneer we kijken naar de eisen (hoofdstukken 4 tot en met 10) zien we een aantal nieuwe zaken. Zo wordt de context van de organisatie genoemd: er dient namelijk naar de omgeving gekeken te worden. Zo wordt duidelijk wie de betrokken partijen zijn, wat hun belangen zijn en hoe dit van invloed is op het functioneren van het managementsysteem. Het onderdeel ‘Planning’ vraagt een risico-inventarisatie, waarbij wordt bepaald waar je als organisatie de meeste aandacht aan moet besteden.

Ondersteuning behandelt onder meer de in te zetten middelen en mensen, en uitvoering beschrijft de eisen aan operatie. De onderdelen uit ‘evaluatie van de prestaties’ en ‘verbetering’ komen grotendeels overeen met wat in ISO 9001:2008 in hoofdstuk acht werd genoemd. Zo komen interne audits, afwijkingen en corrigerende maatregelen voorbij.

Al met al is de structuur een verbetering te noemen voor wat betreft de eenduidigheid. In de praktijk zal het naar alle waarschijnlijkheid wel even wennen zijn, maar voor u het weet wilt u niet meer terug.

We houden u op de hoogte!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *