Over konijnen en faalkosten

Over konijnen en faalkosten

Faalkosten. Het is een bekend fenomeen. Als ik het om mij heen zou vragen, kunnen velen wel uitleggen wat het is: kosten veroorzaakt door missers. Wil-len-we-niet. NIET. Zonde. Maar hoe onwenselijk ook, op de een of andere manier blijft het aan de orde van de dag. Raar, maar o zo waar. Je zou toch bijna denken dat er helemaal geen crisis is. Hoe komt dat?

Onze ervaring leert dat veel missers in organisaties simpelweg niet worden herkend. Dat is niet vreemd, want soms zit het hem in ogenschijnlijk kleine dingen. Het jammerlijke is dat sommige kleine dingen alleen wel vaak voorkomen. Vanzelfsprekend zijn. Sommige zelfs elke dag. Ze horen er gewoon bij. De kosten kunnen behoorlijk oplopen, omdat het vaak pas aan het einde van een proces aan het licht komt. Het hele proces is als het ware ‘besmet’ met het kleine dingetje dat onderhevig is geraakt aan het sneeuwbaleffect. Bijvoorbeeld?

De grap

Kent u het mopje nog van het konijn dat in de bakkerswinkel om worteltjestaart vraagt? Heel flauw, maar ook heel illustrerend voor zo’n ‘klein dingetje’: Pas als de bakker een recept en bakproces heeft ontwikkeld, blijkt dat het konijn helemaal niet zat te wachten op worteltjestaart. Dat is vrij laat. Alle kosten en uren zijn dan al gemaakt. Het hele debacle had voorkomen kunnen worden aan het begin van het proces; de winkelbediende had bijvoorbeeld gebruik kunnen maken van een eenvoudig bestelformulier voor speciale en unieke vragen, waarop zij de wensen van het konijn in kaart had kunnen brengen. Waarop het konijn had kunnen zeggen: ”O, maar ik denk dat u mij verkeerd heeft begrepen. Ik wil helemaal geen worteltjestaart bestellen, ik lust het niet eens!”. Of iets dergelijks. In konijnentaal.

Elke keer weer

Maar dát is allemaal niet gebeurd. Want elke keer als ik het mopje hoor zijn de winkelbediende en de bakker er wéér ingestonken. De taart wordt weggegooid en beide gaan weer over tot de orde van de dag. De misser en zijn oorzaak worden niet als zodanig herkend.

Over oplossingen

In mijn ogen zijn er twee dingen die de bakker zou kunnen doen om de beide aan te pakken: 1) een algeheel verbod op konijnen in de winkel invoeren, 2) zijn processen in kaart brengen, doelstellingen formuleren en metingen verrichten om de missers boven water te krijgen en ze te kunnen plaatsen. En zo maatregelen te kunnen treffen om de missers een volgende keer te voorkomen. Heel ISO 9001 dus. Is heel handig en onderaan de streep vooral heel kostenbesparend. “Ja, ja, kostenbesparend …”, hoor ik u denken.

Kwestie van optellen

Ja. Gaat u maar na hoe vaak u dit mopje wel niet heeft gehoord. Ik houd het bescheiden: 35 keer? Stel; de bakker had zijn misser na drie keer opgemerkt en maatregelen getroffen. Wat fijn was geweest, want dan had u bespaard gebleven de mop nog 32 keer te moeten aanhoren. Daarnaast had de bakker heel wat kosten kunnen besparen: het uurtarief van een banketbakker ligt rond de €15,-. De bereidingstijd stel ik in op een half uur, de baktijd op een uur. De bakker deed dit in zijn eigen tijd. Overwerk als het ware, dus: maal 150%. Dat twee keer, want de taart moest eerst getest. Dan nog zo’n € 3,50 voor ingrediënten en € 3,00 voor het gebruik van middelen. Zo komt het prototype van deze taart op € 74,-. Maal 3 is € 222,–. Vervelend, maar te overzien. Maar maal 35 is al gauw € 2590,-. Dat is een heel ander verhaal. En dan hebben we het nog maar over één misser …. Van een bakker.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *